Niet lullen maar poetsen!

Hoe vaak ik niet dit niet hoor. In allerlei varianten. Vaak met trots. Vaak ook met iets van; 'daar kan ik ook niets aan doen, zo ben ik nu eenmaal'. Of; 'dat heb ik zo meegekregen'. En laten we wel wezen, het levert ook veel op. Je krijgt je zaken gedaan, de klus geklaard! Zoals ik er tegenaan kijk; een mooie kwaliteit, om als het er écht om spant, het nodig is, om te kunnen 'vechten', door te zetten, iets vol te houden en grenzen te kunnen verleggen.

Totdat, dit het enige patroon is. Om alles in het leven op deze manier aan te pakken. Als stil staan bij wat -iets- je doet als een 'zwakheid' wordt betitelt, in de eerste plaats door jezelf. Dat je zelfkritisch bent als je een moment rust pakt. Of misschien wel meerdere.

Er zijn vaak legio drijfveren waarom je dit patroon hebt ontwikkelt.

Of je zo -bent-...dat is wat mij betreft een mooi onderzoek waard.

Want, 'ja', we worden opgevoed met wat is toegestaan, niet-toegestaan, voorgeleefd. En onze ouders klinken in die zin ook nog altijd door in ons dagelijks leven en misschien ook wel, ongewild en onbewust, in de keuzes die we in het leven maken.

Omdat doorgaan meer gewaardeerd werd dan, rusten, huilen, je tijd -niet nuttig- besteden. Wat dat laatste dan ook moge zijn.

Maar of je ook écht zo bent, of wilt zijn, is maar de vraag.

Vandaag hoorde ik van iemand die ik sprak, dat ons hoofd vaak in de lead is, maar verbonden moet zijn met het hart. En als we die connectie niet maken, het lichaam als vanzelf gaat protesteren en signalen gaat afgeven.

Dan is het de kunst dit te herkennen en bij te sturen.

Herken jij dit bij jezelf? Wat zou er met je gebeuren als je de signalen van je lichaam wèl serieus zou nemen? Misschien neem je vandaag een moment om te voelen wat je nodig hebt.

In mijn werk zie ik dat veel mensen vastzitten in patronen van 'moeten' en doorgaan. Het lichaam wordt daarin vaak niet gehoord. Massage en lichaamsgerichte therapie helpen om die verbinding te herstellen en de drijfveren te doorleven en begrijpen. Je bent helemaal welkom dit in mijn praktijk te ontdekken.

Water snijdt door steen, niet door kracht, maar volharding.